← Επιστροφή στα Αναγεννητικά Νέα

Johnson–Su: κομπόστ χωρίς αναστροφές, με έμφαση στη μικροβιακή ζωή

Η μέθοδος Johnson–Su συνδυάζει παθητικό αερισμό, σταθερή υγρασία και μακρά ωρίμανση. Στόχος είναι η παραγωγή κομπόστ με πλούσια μικροβιακή κοινότητα, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον βιολογικό εμβολιασμό του εδάφους.

Ο David Johnson και η Hui-Chun Su ανέπτυξαν ένα σύστημα στατικής κομποστοποίησης στο οποίο το υλικό παραμένει χωρίς αναστροφές για περίπου έναν χρόνο. Ο σχεδιασμός δίνει ιδιαίτερη σημασία στην πρόσβαση του αέρα στο εσωτερικό και στη διατήρηση κατάλληλων συνθηκών για τη μικροβιακή ανάπτυξη.

Πώς λειτουργεί ο βιοαντιδραστήρας;

Η κατασκευή περιλαμβάνει έναν κυλινδρικό σκελετό με διαπερατό ύφασμα, τοποθετημένο σε υπερυψωμένη βάση. Κατά το γέμισμα, σωλήνες δημιουργούν κατακόρυφα κανάλια μέσα στα οργανικά υλικά.

Οι σωλήνες αφαιρούνται περίπου 24 ώρες αργότερα. Τα κανάλια που αφήνουν επιτρέπουν την κυκλοφορία του αέρα στο εσωτερικό του σωρού. Έτσι, ο αερισμός βασίζεται στη διαμόρφωση της κατασκευής και δεν απαιτεί συστηματικές αναστροφές.

Σε εφαρμογή της μεθόδου από το University of California Cooperative Extension, ο σωρός θερμάνθηκε αρχικά και στη συνέχεια άρχισε να ψύχεται. Μετά την ψύξη προβλεπόταν η προσθήκη κόκκινων γαιοσκωλήκων, που συμμετέχουν στην περαιτέρω επεξεργασία του υλικού.

Η υγρασία χρειάζεται συνεχή φροντίδα

Η απουσία αναστροφών μειώνει την εργασία, αλλά ο σωρός εξακολουθεί να χρειάζεται παρακολούθηση.

Το αναθεωρημένο τεχνικό εγχειρίδιο του 2024 προβλέπει διατήρηση της υγρασίας περίπου στο 70%, προστασία από το πάγωμα και προσθήκη γαιοσκωλήκων αφού ολοκληρωθεί η θερμόφιλη φάση. Προτείνει σύστημα άρδευσης ώστε το υλικό να παραμένει ομοιόμορφα υγρό.

Η δυσκολία αυτή φάνηκε σε αγροτικό έργο του SARE: οι παραγωγοί κατασκεύασαν εξωτερικούς βιοαντιδραστήρες, αλλά δεν κατάφεραν να διατηρήσουν επαρκή και ομοιόμορφη υγρασία, παρότι πότιζαν στις ξηρές περιόδους. Η αποδόμηση επηρεάστηκε. Η εξασφάλιση νερού και η κατάλληλη θέση εγκατάστασης αποτελούν επομένως βασικό μέρος του σχεδιασμού.

Γιατί περιμένουμε περίπου έναν χρόνο;

Η μέθοδος προβλέπει μακρά περίοδο επεξεργασίας και ωρίμανσης. Στη διάρκειά της εξελίσσεται η μικροβιακή κοινότητα και προκύπτει υλικό που προορίζεται για χρήση ως βιολογικό εμβόλιο.

Ο Pat DeSimio, συνεργάτης των δημιουργών της μεθόδου, επισημαίνει επίσης ότι ο αρχικός βιοαντιδραστήρας γεμίζει ολόκληρος σε μία διαδικασία. Χρειάζεται επομένως συγκέντρωση και προετοιμασία αρκετών κατάλληλων υλικών. Για μικρότερες οικιακές ποσότητες έχει παρουσιάσει προσαρμογές του σχεδιασμού.

Τι δείχνουν οι δοκιμές στο χωράφι;

Στο αγρόκτημα Pata Viva του Νέου Μεξικού, έργο χρηματοδοτούμενο από το SARE εξέτασε εφαρμογές Johnson–Su μαζί με καλλιέργειες εδαφοκάλυψης και μειώσεις της λίπανσης.

Το 2022 δεν καταγράφηκε στατιστικά σημαντική επίδραση της εφαρμογής κομπόστ στην παραγωγή ανά φυτό. Η δοκιμή αντιμετώπισε επίσης έντονη ζέστη, προσβολές εντόμων και προβλήματα εγκατάστασης των καλλιεργειών, που δυσκόλεψαν την αξιολόγηση.

Η συγκεκριμένη εφαρμογή δείχνει γιατί χρειάζονται συγκριτικές δοκιμές στις πραγματικές συνθήκες κάθε αγροκτήματος. Η παραγωγή ενός βιολογικά πλούσιου υλικού και το αποτέλεσμα που θα δώσει στην καλλιέργεια είναι δύο στάδια που πρέπει να παρακολουθούνται.

Σύνδεση με το δικό μας πεδίο δράσης

Στο ΕΛΚΕΑΓΕ, η μέθοδος Johnson–Su μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο συγκριτικής δοκιμής με τη θερμόφιλη κομποστοποίηση και τη γαιοσκωληκοκομποστοποίηση.

Με καταγραφή των υλικών, της θερμοκρασίας, της υγρασίας και της απαιτούμενης εργασίας, μαζί με μικροσκοπική παρακολούθηση, μπορούμε να αξιολογήσουμε τη βιολογία κάθε τελικού προϊόντος και την καταλληλότητά του για τις εφαρμογές μας.

← Επιστροφή στα Αναγεννητικά Νέα