Allan Savory: η ολιστική διαχείριση ξεκινά από τις αποφάσεις

Ένας κοινός στόχος για τη γη και τους ανθρώπους

Η ολιστική διαχείριση του Allan Savory είναι ένα πλαίσιο λήψης αποφάσεων που συνδέει τη γη, τους ανθρώπους και την οικονομική λειτουργία μιας εκμετάλλευσης. Στην περιγραφή του Savory Institute, ο παραγωγός εξετάζει τις οικολογικές, κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες των επιλογών του, τόσο για τις άμεσες ανάγκες όσο και για το μέλλον.[1]

Η διαδικασία ξεκινά με συγκεκριμένα ερωτήματα: ποια γη και ποιους πόρους διαχειριζόμαστε, ποιοι συμμετέχουν στις αποφάσεις και ποια ζωή θέλουμε να υποστηρίζει αυτή η δραστηριότητα; Οι άνθρωποι που εμπλέκονται διαμορφώνουν μια κοινή περιγραφή του επιθυμητού μέλλοντος, το λεγόμενο Holistic Context. Αυτό γίνεται σημείο αναφοράς για τις επόμενες επιλογές.[2]

Πώς εξετάζεται μια απόφαση;

Μια αγορά εξοπλισμού ή μια αλλαγή στον αριθμό των ζώων εξετάζεται σε σχέση με αυτόν τον κοινό στόχο. Το πλαίσιο περιλαμβάνει ερωτήσεις για την αιτία του προβλήματος, το πιο αδύναμο σημείο της εκμετάλλευσης, την απόδοση του χρόνου και των χρημάτων και τις επιπτώσεις στη μελλοντική κατάσταση της γης. Εξετάζεται επίσης πώς η επιλογή επηρεάζει την ποιότητα ζωής των ανθρώπων.[3]

Ας υποθέσουμε, για παράδειγμα, ότι ένας παραγωγός θέλει να εισαγάγει ζώα σε ελαιώνα. Θα χρειαστεί να εξετάσει τη διαθέσιμη τροφή, το νερό, τον χρόνο φροντίδας, την προστασία των δέντρων και το κόστος υποδομών. Η απόφαση μπορεί να αλλάξει αν ένας από αυτούς τους παράγοντες δεν επαρκεί. Το παράδειγμα δείχνει πώς μια επιλογή συνδέεται με ολόκληρη τη λειτουργία του αγρού.

Βόσκηση με σχεδιασμένο χρόνο ανάκαμψης

Η Holistic Planned Grazing οργανώνει τις μετακινήσεις των ζώων σε επιμέρους τμήματα της έκτασης. Ο σχεδιασμός εξετάζει πόσο θα παραμείνουν σε κάθε τμήμα, πού θα μετακινηθούν και πότε θα επιστρέψουν. Κεντρικό ερώτημα είναι αν η βλάστηση έχει επαρκή χρόνο για να ανακάμψει πριν βοσκηθεί ξανά.[4]

Το σχέδιο συνυπολογίζει τη διαθέσιμη βοσκήσιμη ύλη, τις εποχικές ανάγκες των ζώων, άλλες χρήσεις της γης και ενδεχόμενη ξηρασία. Μια προκαθορισμένη κυκλική σειρά μετακινήσεων μπορεί να χρειαστεί αλλαγή όταν αλλάξουν οι συνθήκες. Στην προσέγγιση του Savory, η παρατήρηση και η νέα πληροφορία χρησιμοποιούνται για την προσαρμογή του προγράμματος.[4]

Υποδομές και οικονομικός σχεδιασμός

Ο σχεδιασμός της γης αφορά, μεταξύ άλλων, θέσεις νερού και περιφράξεις. Αυτές οι υποδομές καθορίζουν ποιες μετακινήσεις είναι εφικτές και πώς οι σημερινές παρεμβάσεις υπηρετούν τον μακροπρόθεσμο στόχο της εκμετάλλευσης.[1]

Ο ολιστικός οικονομικός σχεδιασμός προβλέπει ετήσιο προϋπολογισμό και μηνιαία σύγκριση των προγραμματισμένων με τις πραγματικές δαπάνες. Ιδιαίτερο στοιχείο του είναι ότι το επιθυμητό κέρδος σχεδιάζεται εξαρχής και οι δαπάνες εξετάζονται σε σχέση με τα διαθέσιμα έσοδα. Η διαδικασία δίνει στον παραγωγό τη δυνατότητα να αναθεωρεί το σχέδιό του και να οργανώνει επενδύσεις που συμβαδίζουν με τους στόχους του.[5]

Η γη δίνει την ανατροφοδότηση

Η οικολογική παρακολούθηση συνδέει τις αποφάσεις με όσα συμβαίνουν στο πεδίο. Ενδείξεις στην επιφάνεια του εδάφους και στη βλάστηση βοηθούν να εκτιμηθεί η πορεία των λειτουργιών του οικοσυστήματος και να προσαρμοστεί η διαχείριση.[1]

Το EOV του Savory Institute παρέχει μια οργανωμένη διαδικασία παρακολούθησης και επαλήθευσης. Συνδυάζει ετήσιες παρατηρήσεις με αναλυτικότερες μετρήσεις ανά πενταετία, όπως εδαφικό άνθρακα και διήθηση νερού. Η χρήση μιας πρακτικής και η καταγραφή θετικών αποτελεσμάτων είναι δύο διαφορετικά βήματα: το δεύτερο απαιτεί δεδομένα από τη συγκεκριμένη έκταση.[6]

Στο υποθετικό παράδειγμα του ελαιώνα, θα μπορούσαν να καταγράφονται η φυτοκάλυψη, τα σημεία γυμνού εδάφους, η ανάκαμψη της βλάστησης και τυχόν ζημιές στα δέντρα. Μαζί με τα στοιχεία για την κατάσταση των ζώων, την εργασία και τα έξοδα, αυτές οι παρατηρήσεις θα βοηθούσαν τον παραγωγό να αποφασίσει αν πρέπει να αλλάξει τον χρόνο παραμονής, τη διαδρομή ή την εποχή πρόσβασης των ζώων.